Zeemeeuwmanagement

Net een opmerkelijke managementterm gehoord tijdens een middaglunch met Bruno Segers, general manager van Microsoft en verwoed blogger. Zeemeeuwmanagement, of Seagull management. De bijpassende definitie: De manager komt krijsend aan, schijt de hele boel onder, en voor je er iets van kunt zeggen is hij al weer weg. Herkenbaar?

Voor de goede verstaander: Bruno Segers heeft het over managers waarmee hij het niet goed kan vinden. Over managers die in de internationale hiërarchische piramide te laag staan om impact te hebben op projecten, maar te hoog staan om banden te onderhouden met werknemers onderaan de piramide. Als het aan hem ligt, vermijdt hij deze tussencategorie. Liever blijft hij aan de top staan van een lokale vestiging waar hij kan meewerken aan concrete projecten zoals i-City, dan dat hij ooit een van de vele internationale vage managementfuncties vervult binnen de informaticagigant. Of hoe zijn kerktorenmentaliteit de strijd aangaat tegen het zeemeeuwmanagement.

Kent u trucjes om dit zeemeeuwmanagement tegen te gaan? Laat het ons weten.